วันสุดท้าย…ที่อุบลราชธานี
วันที่ 12 ตุลาคม 2554 ผมต้องระเห็จออกจากบ้านที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยาเพียงเพราะว่าผมต้องหนีน้ำที่กำลังเริ่มเข้าสู่หมู่บ้านที่ผมอยู่อาศัยมากว่า 5 ปีเท่านั้นเอง
ในตอนแรกผมและพ่อต่างวางแผนเอาไว้ว่า จะไปพักผ่อนที่จังหวัดชลบุรี และระยอง แต่ในเมื่อสถานการณ์แบบนี้พวกผมก็ได้ตัดสินใจกันในวินาทีสุดท้ายว่า “กลับบ้านอุบลเถอะ” แน่นอนครับ หลังจากที่เปลี่ยนแผนซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในที่สุด ผมก็มาถึงสถานีหมอชิตโดยใช้เวลาการเดินทางจากสถานีขนส่ง อำเภอวังน้อย มาจนถึงหมอชิตใช้เวลาเดินทางร่วมราว 4 ชั่วโมง ทั้งที่ตามจริงแล้ว เวลารถโดยสารกรุงเทพ สระบุรีที่ผมขึ้นมานั้น ร่วมเวลาเดินทางแล้ว จะใช้เวลาแค่ 1 ชั่วโมงเท่านั้นเอง แต่นี่กลับใช้เวลาที่สิ้นเปลืองขนาดนี้ เอาล่ะ ไม่พูดมาก ไปซื้อตั๋วที่ตู้พิบูลทัวร์ ซึ่งเป็นรถโดยสารเพียงเจ้าเดียวที่ปลายทางเข้าสู่บ้านยายผม ที่อำเภอพิบูลมังสาหาร จังหวัดอุบลราชธานี ซึ่ง ตอนแรกอีกเหมือนกันล่ะ ว่าเราจะขึ้นรถของนครชัยแอร์ ที่ปลายทางจะเข้าตัวเมืองอุบล ซึ่งสามารถไปนอนที่บ้านปู่ในอำเภอวารินชำราบได้ แต่รถเต็ม จึงต้องมาขึ้นที่นี่แทน เอาล่ะ ไม่เป็นไร ขึ้นก็ขึ้น เราเดินทางออกจากเมืองฟ้าอมร กรุงเทพมหานคร ตอนเวลา 6.45 น ระหว่างทางรถทัวร์ต้องเปลี่ยนเส้นทางไปวิ่งทางเส้น นครนายก ออกที่แยกบ้านนาแทน ซึ่งตอนนี้ผู้โดยสารคือ พ่อผมเอง ต้องลงไปบอกทางรถทัวร์ เอ่า เอาเข้าไป ยังไม่นับรวมเวลาที่รถทัวร์วิ่งๆ หยุดๆ ระหว่างทางอีก เออ ในที่สุด ตอน 24.48 น ก็มาถึง….ง สถานีขนส่งผู้โดยสาร จังหวัดนครราชสีมา กว่าจะมาถึงอำเภอพิบูล จ.อุบลก็ปาเข้าไป 7 โมงเช้าพอดี แล้วต้องนั่งสามล้อเข้าไปในบ้านคุณยายที่ห่างจากตัวอำเภอ 20 กว่ากิโลเมตรอีกแหนะ ซึ่งมีเพื่อนบ้านเราตามมาสบทบที่อุบลอีกสองหลังแหนะ ซึ่งพวกเรา ก็ตระเวนเที่ยวในจังหวัดอุบลราชธานีจนครบทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็น ช่องเม็กที่เราได้ไปถึง 4 ครั้ง อุทยานแห่งชาติภูจองนายอย อุทยานแห่งชาติผาแต้ม น้ำตกสร้อยสวรรค์ น้ำตกห้วยหลวง ผาชนะได เขื่อนปากมูล เขื่อนสิรินธร เกาะแก่งต่างๆ และไปที่จังหวัดอำนาจเจริญ และไปเดินตลาดอินโดจีน จังหวัดมุกดาหาร ปอริ่ง ที่ตลาดอินโดจีนผมละสงสัยอย่างนึงละว่า ทำไม แม่ค้าร้านของเล่นน่ารักจัง เดินผ่านไปทุกร้านนี่น่ารักมาก รุ่นราวคราวเดียวกันด้วย มันน่า……นัก พอๆๆ เด๋วเสียบรรยากาศ ข้ามไปฝั่งลาวเดินกลับฝั่งไทย ทำทุกอย่างเท่าที่จะนึกได้ จนเบื่อ แน่นอนในตอนที่ผมกำลังนั่งพิมพ์เรื่องนี้ (6 พฤศจิกายน 2554) ผมกำลังเล่นคอมของพี่ที่โรงเรียนบ้านอ่างหิน เพียรพิทยาคาร แถวบ้านผม ซึ่งต้องขอขอบคุณป้าที่เป็นผู้ใหญ่บ้านที่อำนวยความสะดวกในด้านการขออนุญาตเข้าใช้งานและท่านผู้อำนวยการ เฉลิมพล เกตุมาศที่ได้อนุญาตในกระผมเข้าใช้งานมาในที่นี่ครับ อ่าแน่นอน ตอนนี้ถึงผมจะเล่นคอมได้ แต่ไฟไม่มี เมื่อไฟไม่มี เน็ตก็ไม่มา เจริญแท้ๆ การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค อำเภอพิบูลมังสาหาร จังหวัดอุบลราชธานี ท่านดูแลพื้นที่ท่านได้ไม่ดีเอาเสียเลย เกิดไฟดับบ่อยมาก ทั้งๆที่มีโรงไฟฟ้าถึงสองโรง แต่ทำไมดับบ่อยมากถึงวันล่ะครั้งครับ น่าสงสัยเสียจริงๆเชียวขนาดเพื่อนบ้านที่ทำงานที่การไฟฟ้ายังบ่นเลยครับว่าไม่ได้เรื่องมาก เอ้อ ก็ได้แต่บ่นล่ะครับผมเนี่ยวันนี้ก็คิดว่า คงจะรวบรวมข้อมูลของผมที่โหลดมาจำพวกคลิปเอย H-Anime เอย อะไรเอย อัดซิปลงในแทปเลตของผมที่พึ่งถอยมาใหม่ล่ะครับ ยัดกันเต็มที่กันเลยทีเดียว ผมคิดว่าผมพอแล้วครับ ไม่ใช่อะไรหรอก แบตจะหมด = = แล้วเจอกันที่บ้านครับทุกคน
ปล.เด็กอุบลน่ารักมาก แต่แรดก็เยอะไปหน่อย
ปลอีกที. ถ้าไอ้พวกที่ต้องหล่อสวยตลอด ทรงผมแตะไม่ได้มาเรียนที่ต่างจังหวัดเนี่ยแล้วมึงจะซึ้ง เขาบังคับทรงนักเรียนอย่างเดียวเว้ยทั้งชายหญิง
เอาอีกหน่อยน่า แน่นอนครับ มาที่นี่ผมสามารถลดการเล่นเฟซบุคลงได้ถึงร้อยละร้อย ถึงแม้จะมีเรื่องปัญหาความรักที่จะรอเคลียร์อยู่ก็เถอะน่า
ผมว่าธรรมชาติอันสวยงาม ทุ่งนาสีทองเหลืองอร่ามที่รอการเกี่ยว งานประเภณีต่างๆ ความน่ารักของเด็กผู้หญิงที่นี่ ^///^ และความเป็นกันเองของชาวบ้านแบบบ้านๆ บางทีมันก็ทำให้เราปลดเปลื้องความทุกข์ระทมในหัวใจเราก็ได้ครับ
@Tanut007
ThaiFlood 2554
6 November 2011 15:16 PM
26 วันใน จังหวัดอุบลราชธานี
